به گزارش پایگاه خبری افق یزد، جهان برای چیزهای معمولی سروصدا می‌کند؛ اما برای چیزهای باارزش، حفاظ می‌سازد.

طلا را در شلوغی رها نمی‌کنند و مروارید در دل صدف آرام بالغ می‌شود.

حجاب، از همین منطق آمده است؛ منطقِ مراقبت، نه محدودیت. منطقِ حرمت، نه ترس.

در جهانی که انسان هر روز بیشتر به کالا شبیه می‌شود، حجاب یعنی ارزش من قیمت‌گذاری نمی‌شود. نه پنهان‌شدن است، نه عقب‌رفتن؛ یک قدم به درون است، جایی که هویت بلندتر از ظاهر حرف می‌زند.

مروارید اگر بی‌پناه بماند، می‌شکند. طلا اگر بی‌محافظ باشد، خراش برمی‌دارد.

و انسان، اگر حریم نداشته باشد، آرام فرسوده می‌شود. حجاب یعنی درخشیدن بی آن‌که مصرف شوی.

دیده‌شدن بی‌آن‌که تکه‌تکه شوی. چیزهای ارزشمند کمتر فریاد می‌زنند، اما بیشتر می‌مانند.